Zolang ik me kan herinneren, heb ik al een pinda- en notenallergie
Het heeft me meer dan eens naar het ziekenhuis gestuurd. Het ergste moment is dat je die eerste hap neemt van het eten dat je hebt besteld en binnen een paar seconden weet je dat er iets mis is. Eerst twijfel je en dan dringt het tot je door. Je hebt hulp nodig. Je hebt een ziekenhuis nodig. Je belt de eerste hulp. Zulke ervaringen blijven je bij. En ze vormen hoe je je door de wereld beweegt. Alledaagse situaties die eenvoudig zouden moeten aanvoelen, zoals uit eten gaan, bedrijfsevenementen bijwonen, nieuwe mensen ontmoeten, komen allemaal met een extra laag druk.
Je bent altijd je allergie aan het uitleggen en dubbel aan het controleren. In de hoop dat je wordt begrepen
Ik herinner me dat ik terug naar Europa vloog en tegen een stewardess zei dat ik geen pinda's mocht. Even later overhandigde ze me een zak pinda's. Ze had me duidelijk verkeerd begrepen. Dat moment vat de kern van het probleem samen. Een voedselallergie uitleggen is niet altijd eenvoudig, vooral niet in een drukke omgeving of in een taal die niet je eigen taal is. Het kan vermoeiend stressvol, repetitief en onzeker zijn. Zelfs nadat je het hebt uitgelegd, blijft er vaak twijfel. Hebben ze het echt begrepen? Die onzekerheid heeft er meer dan eens toe geleid dat ik restaurants ben uitgelopen. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat ik me niet zeker genoeg voelde om te blijven.
Met dat gevoel is het idee achter My Meal Cards ontstaan
Ik had een duidelijkere, betrouwbaardere manier nodig om aan te geven wat ik niet kan eten. In de zomer van 2025 deed ik mee aan de Tour du Mont Blanc, een trektocht van 190 km door Frankrijk, Italië en Zwitserland. Onderweg verbleef ik in berghutten, kleine lodges en lokale hotels. Het was het soort tocht waarbij je sterk afhankelijk bent van anderen voor maaltijden, vaak op afgelegen plekken met beperkte opties.
Voor de reis heb ik vier prototypekaarten gemaakt in het Italiaans, Frans, Duits en Nederlands. Elk kaartje legde duidelijk mijn pinda- en notenallergie uit. In Chamonix, in een klein restaurant, gebruikte ik ze voor het eerst. Ik liet de serveerster mijn allergiekaart op mijn telefoon zien en keek toe hoe ze het las. Haar gezichtsuitdrukking veranderde onmiddellijk. Ze nam het serieus en ging meteen naar de keuken. Een paar minuten later kwam ze terug en vertelde me dat ik de maaltijd kon bestellen die ik wilde.
Wat het meest opviel op dat moment was hoe eenvoudig het voelde
Ik had geen woord gezegd. De kaart sprak voor mij, duidelijk in het Frans. En het mooiste was dat het werkte. Tijdens de rest van de reis gebruikte ik deze kaarten in elke berghut, hotel en restaurant. Elke keer werden ze begrepen en serieus genomen. Het maakte de interactie gemakkelijker.
Toen ik thuiskwam, was het duidelijk dat deze oplossing verder moest gaan. We verfijnden het idee en creëerden My Meal Cards, een set van professioneel vertaalde digitale voedselallergiekaarten ontworpen om mensen te helpen communiceren over voedselallergieën, intoleranties en speciale diëten tijdens het reizen. Ze zijn eenvoudig te gebruiken. Je downloadt ze direct, opent ze op je telefoon en laat ze zien wanneer je eten bestelt. Het neemt de herhaling en verwarring weg en geeft je vertrouwen.